Людзі і кветкі над Нёманам

У 1888 годзе на старонках навукова-этнаграфічнага часопіса “Вісла” быў надрукаваны нарыс Элізы Ажэшкі “Людзі і кветкі над Нёманам”. Назва твору вельмі трапна ўказвае на сутнасць апавядання. Нікога не можа пакінуць абыякавым, з якім глыбокім замілаваннем ставілася пісьменніца да простых людзей, цаніла іх здольнасці, станоўчыя рысы характару. Сваім глыбокім унутраным пачуццём яна пранікала ў іх светапогляд і заўважала ў ім падабенства са светам навакольнай прыроды. Сялян яна параўноўвала з кветкамі, разгледзела ў іх высакордныя рысы характару, годнасць, жыццёвую мудрасць. Нарысы “Людзі і кветкі над Нёманам” – гэта наватарскі твор, які паўстаў на стыку літаратуры і мовазнаўства, этналогіі, фалькларыстыкі, народнай медыцыны і батанікі.