Скрозь жывуць людзі

Першы зборнік апавяданняў М. Капыловіча «Скрозь жывуць людзі» выйшаў у 1968 г. У ім выявіўся адметны стыль пісьменніка, галоўныя складальнікі якога – лаканізм выяўленчых і лексічных прыёмаў і сродкаў, стрымана-лірычная танальнасць, моцны суб'ектыўны пачатак. У кнігу ўключаны апавяданні «Сірата», «У ружовым тумане», «Птушыны бацька», «Па хлеб» і іншыя, у якіх расказваецца пра дзяцінства, на долю якога выпала перажыць жудасныя жахі вайны, зведаць сіроцтва і нішчымніцу. Праз яркія і выразныя ўспаміны-эпізоды аўтар раскрывае духоўны свет свайго маленькага героя, дакладна перадае няпростыя душэўныя зносіны дзяцінства з дарослым светам.